Friday, May 24, 2013


"අනාගතය කියන්නා"


උපන් දිනයට වෙලාවට අනුව තමයි මේකෙ ප්‍රතිඵල කියන්නෙ.
අනෙක් ඒවට සාපේක්ෂව ගොඩක් ඇත්ත කියලා හිතෙනවා.
බයිලා වැඩක් නෑනෙ ඩවුන්ලෝඩ් කරලම බලන්න.


සිප් ෆයිල් එක එක්ස්ට්‍රැක්ට් කරගන්න. 
පාස්වර්ඩ් එක shine

Setup එක ඉන්ස්ටෝල් කරගන්න

එක්ස්ට්‍රැක්ට් කරගත්තු ෆෝල්ඩර් එකේ පැච් කියන ෆෝල්ඩර් එක ඇතුලෙ තියෙන
ෆයිල්ස් ටික කලින් ඉන්ස්ටෝල් කරගත්තු ෆෝල්ඩර් එකට කොපි කරගන්න.

"fmderana font" එක නැති අය ඒ ෆොන්ට් එක සෙටප් ෆෝල්ඩර් එකෙන් කොපි කරලා 
PC එකේ ෆොන්ට් ෆෝල්ඩර් එකට දාගන්න 

පැච් ඇප්ලිකේශන් එක ඕපන් කරන්න


කී එක ඕපන් කරන්න


දැන් වැඩේ හරි.


Tuesday, May 21, 2013



"පුතේ හොඳට ඉගෙනගෙන හොඳ රස්සාවක් කරන්න"
"හොඳට ඉගෙනගෙන ඉන්ජිනේරුවෙක් දොස්තර කෙනෙක් වෙන්න"

අපේ අම්මලා වැඩිහිටියෝ අති බහුතරයක් දෙන අවවාදයක්. හැබැයි මොන අම්මද වැඩිහිටිය ද කියන්නෙ පුතේ ඔයා ලොකු වෙලා අලුත් දෙයක් කරන්න. අලුත් ව්‍යාපාරයක් පටන් ගන්න. මිනිස්සුන්ට අවශ්‍යය වේවි කියලා හිතෙන දෙයක් අලුතෙන් හදන්න කියලා? පුංචි කාලේ ඉඳලම දරුවන්ගෙ ඔලුගෙඩි පුරවන්නෙ ඉගෙනගනින් අනුන් මත යැපියන් කියන පරාධීන ආකල්පයක්. කවදාවත් ඒ තුල තමන් විසින් යමක් කරන ස්වාධීන මිනිස්සු හදන්න බැහැ.

හොඳට ඉගෙනගෙන ඉන්ජිනේරුවො වෙනවා, දොස්තරලා වෙනවා, බැංකු නිලධාරීන් වෙනවා, ලොකු ලොකු රස්සාවල් කරනවා වගේම ලොකු පඩියකුත් ගන්නවා. හැබැයි හොඳට හිතලා බැලුවොත් පෞද්ගලික අංශයේ ලොකු ලොකු රස්සාවල් කරන අය වැඩ කරන්නෙ වර්ථමානයේ ක්‍රියාත්මක රටට නොගැලපෙන අධ්‍යාපන ක්‍රමයෙන් අසාර්ථක උන ආයතන හිමිකරුවන් යටතේයි. රටේ ආර්ථිකය රඳා පවතින්නේ ඔය ඉහතින් කියන හොඳට ඉගෙනගෙන හොඳ රස්සා කරන අය මත නෙමෙයි. කෙටියෙන්ම කියනවා නම් ඔබ කරන ලොකු රස්සාවේ වැටුප මේ මාසයේ ලැබෙනවාද ඔබේ රස්සාව ස්තීර ද යන්න තීරණය වෙන්නෙ ඉහතින් කියපු අධ්‍යාපන ක්‍රමයෙන් පිලි ‍නොගන්නා ලද ව්‍යාපාර හිමිකරුවකුගේ තීරණය මතයි.

ආට් ඩිග්‍රි එකක් අතේ තියාගෙන පාරවල් ගානෙ උද්ගොෂණ කරලා ආණ්ඩුවෙ රස්සාවක් බලහත්කාරයෙන්  ලබාගෙන ඉන්න ඔබ සත්‍ය වශයෙන්ම රටට බරක්. ඔබට පුංචි කාලේ ඉඳලම වියදම් කලේ රජය. ඔබ උපාධිය ගන්නෙත් රජයේ මුදලින්. හැමදේම රජයෙන් කරගෙන බලහත්කාරයෙන් රජයෙන්ම රැකියාවක් ලබාගන්නා ඔබ ඉහත තත්වයට පත් වෙන්නෙ ඔබේ ස්වකීය වැරදි හේතුවෙන්මයි.

ව්‍යාපාරිකයෙක් යන්නේ නිතැතින් ම අවධානම් දැරීම ඇතුලත් වෙලා තියෙනවා. අවධානම් දැරීමෙන් තොරව කිසිදු සාර්ථක යමක් බිහි වෙන්නෙ නැහැ. ඔබ තවත් එක් රජයේ සේවකයෙක් වෙනවද ‍එහෙමත් නැත්තන් ස්වකීය උත්සාහයෙන් ව්‍යාපාර අවස්ථාවක් හඳුනාගෙන ඒ සඳහා වෙහෙස වී වැඩ කරලා තමන්ගේ අනාගතය සුභදායක කරගන්නවා ද කියන තීරණය ඔබ සතුයි.

අවසානයේ ඔබම හිතන්න ලොකු රස්සාව ද හොඳ දිනෙක ලොකු රස්සාවල් සිය ගණනක් බිහි කළ හැකි පොඩි බිස්නස් එක ද හොඳ කියලා. ලංකාව දියුණු නොවෙන්න ප්‍රභලතම හේතුවක් තමයි අපේ මුල් බැසගත්  පරාධීන චින්තනය. රට දියුණු වෙන්න නම් මුලින්ම චින්තන විප්ලවයක් ගොඩනගමු.


Sunday, May 19, 2013



බොහෝ දෙනෙක් මේ දවස් වල කියනවා දන්සල්, තොරන්, කූඩු, වෙස් මුණු නැතුව මොන වෙසක් ද කියලා. අපි බලමු මුලින් ම වෙසක් කියන්නෙ මොකද්ද කියලා. සිදුහත් කුමරුගේ උත්පත්තිය, ගෞතම බුදුන් බුද්ධත්වය ට පත් වීම, ගෞතම බුදුන්ගේ නිර්වාණය සිදු වෙලා තියෙන්නෙ වෙසක් මස පුර පසලොස්වක දිනයේ. අන්න ඒ දිනය ලොව පුරා ඉන්න බෞද්ධයන් විවිධ පුජෝපහාර කරමින් සමරණවා. නමුත් බුදුන් වහන්සේ සැබැවටම අගය කලේ ආමිසයට වඩා ප්‍රතිපත්තිමය පූජාවයි. නමුත් අද සිද්‍ද වෙන්නෙම ආමිස පූජාවමයි.

බොහෝ පන්සල් වල ප්‍රතිපත්තිමය පූජාවක් වශයෙන් සංවිධානය වෙන්නෙ සීල සමාදාන වැඩසටහනක් පමණයි. සිල් පද අටක් රකිමින් කරන ඒ ප්‍රතිපත්ති පූජාව සැබෑව‍ටම ප්‍රතිපත්ති පූජාවක් වන්නේ කොහොමද? එදාට වැඩම කරන හාමුදුරුවරු කියන බණ ලෞකික ජීවිතය ගත කරන හැටි කන බොන හැටි අඳින පළඳින හැටි නම් ඒක සැබෑවටම නිවන කරා යොමු වන ප්‍රතිපත්තිමය පූජාවක් වෙන්නෙ නැහැ. අවම වශයෙන් එදාට වත් තමන් රකින සීලය ගැන අවබෝධයකින් කටයුතු කරන්නට පුරුදු කරන බණක් කියනවා නම් ඉතාමත් සුදුසුයි. සීලය තුල පුහුණු කරන්නේ මූලිකවම අත් හැරීමයි. නමුත් ඔබ සිල් ගන්නට කියලා පන්සලට ඇවිල්ලා ඔබේ සිත තියෙන්නේ ජංගම දුරකතනයේ හෝ ගෙදර පරිඝණක‍යේ හෝ වෙනත් පුද්ගලයෙකු ළඟ නම් ඔබ ප්‍රතිපත්තිමය පූජාවක් සිදු කරන බව පිටින් පෙන්නුවත් සත්‍ය වශයෙන්ම එයත් හුදු ආමිස පූජාවක්ම පමණයි. කෙටියෙන්ම කියනවා නම් මලක් පහනක් පූජා කරනවා වගේ, ඔබ ඉඳගෙන එක ඉරියව්වක ඉඳගෙන සිටීමේ පූජාවක් කරනවා. ඒත් ඔබේ මනස සිල් ගැනීමේ ප්‍රතිඵල අත් කරගන්නෙ නැහැ.

බොහෝ දෙනෙක් කියන ප්‍රශ්ණයක් තමයි, "කොහෙද අනේ ඔය සිල් ගන්න පැය ගණන් වෙලාව තියෙන්"නෙ කියලා. සිල් ගන්න වෙලාවක් අවශ්‍යය ද කියන එක ඔබට ඉදිරියේ දී පැහැදිලි කරන්නම්.

අපි අට සිල් වලිනුත් සරල වෙලා පන්සිල් වලට යොමු වෙමු, පංච ශීලය කියන්නෙ ඔබට එදිනෙදා කරන කටයුතු වලදී පවා ආරක්ෂා කිරීමට හැකි ශීලයක්. ඒකට වෙනම වෙලාවක් වෙන් කරගැනීම අවශ්‍යය නැහැ.   පන්සිල් රැකීම ඇත්තටම ඔය කියන තරමටම නිර්වාණයට අදාල ප්‍රතිපත්ති පූජාවක් ද?

අපි උදාහරණයක් ගමු,

ඔබව මදුරුවෙක් කනවා, ඔබට මදුරුවව මරන්නම හිතෙනවා නමුත් ඔබ මදුරුවා මරනව ද නැද්ද කියන එක තීරණය වෙන්නෙ ඔබට ආපු ඒ හැඟීමේ ඔබට පාලනය කරන්න පුලුවන් ද බැරිද කියන එක අනුවයි. ඔබට ඒ එන සිතිවිල්ල පාලනය කරලා මදුරුවා මරන එක නවත්තගන්න පුලුවන් කියන්නෙ ඔබ ඒ හැඟීම අත් හරිනවා.

ඔබ දකිනවා පාරේ යන මනුස්සයෙක්ගෙන් රුපියල් 2000ක් බිම වැටෙනවා. ඔබ ඒක අහුලලා දෙනවාද නැත්තන් නිශ්ෂබ්දව ඉඳලා අහුලලා සාක්කුවෙ දාගන්නවා ද කියලා තිරණය වෙන්නෙ ඔබට ඒ මුදලට ඇති ආශාව සමහ ආපු සිතිවිල්ල අත් හරින්න පුලුවන් ද කියන එක මතයි. ඔබට පුලුවන් නම් කතා කරලා කියන්න මෙන්න සල්ලි බිම වැටිලා කියලා ඔබ ඒ 2000 මනසින් අත් හැරියා. ඒ 2000 අරගෙන කරන්න පුලුවන් කියලා හිතට ආපු ආශාවල් අත් හැරියා.

ඔබට හිතෙනවා ඔබේ බිරිදගේ මිතුරියක් සමඟ හාද වෙන්න. නමුත් ඔබට පුලුවන් නම් ඒ හැඟීම පාලනය කරන්න ඔබ තුල බිරිඳගේ මිතුරිය ගැන ඇති උන ආශාව ඔබ අත් හරිනවා.

මේ ආදී වශයෙන් පංච ශීලය ආරක්ෂා කිරීම තුල නිතැතින් ම ඔබව අත් හැරීමට පුරුදු කරනවා. අත් හැරීම කියන්නෙ භෞතික වශයෙන් තමා සතු දෑ අත් හැරීම ලෙසයි බොහෝ දෙනෙක් හිතාගෙන ඉන්නෙ, නමුත් බුදු දහමේ කියා දෙන අත් හැරීම යනු භෞතික සම්පත් කෙරෙහි ඇති ආශාවන් මනසින් අත්හැරීමයි. බුදු රජාණන් වහන්සේ පවා මෙය සංසාරය තුල ක්‍රමයෙන් පුරුදු කළ අයෙක්.

ඔබ රැස් කරගන්නට වඩා කැමති පින් වුවත් වඩා වැදගත් වන්නේ කුසලයයි. පින කියන්නෙ මාසික වැටුපක් නම්, කුසලය කියන්නෙ රැකියාවයි. රැකියාව ඇත් නම් වැටුප තියෙයි. රැකියාව කියන්නෙ වැටුප් ඉපයීමට ඇති හැකියාවයි.

ඉතින් ඔබම හිතන්න මෙයට ඔබේ කාලයෙන් අමතර ප්‍රමාණයක් වැය කරන්නට අවශ්‍යය නැහැ. එදිනෙදා වැඩ කටයුතු කිරීමේ දී හොඳ දේ කරන ප්‍රතිපත්තිය අනුගමනය කරන්න, එවිට ඔබට සම්මතයට පටහැනී දෑ අත් හරින්නට සිදු වේවි අන්න එය ඔබව නිරන්තරයෙන් ම ඔබට නොදැනීම "මනසින් අත්හැරීම" ට පුරුදු කරාවි. හිතන්න , අපි මේ පාරත් වෙසක් සමරන්නෙ ඔලුබක්කො නටල ද? එසේත් නැත්තම් බුද්ධිමත් ලෙස බුදු දහම අවබෝධ කරගෙන අත් හැරීමට මනස පුරුදු කිරීමෙන් ද?  තීරණය ඔබේ අතේ...

Sunday, May 12, 2013

Posted by Unknown |



ලංකාවේ විධායක ජනාධිපති ධූරය, කාටත් වග නොවන තමාගේ තනි කැමැත්තට ඕනෑම දෙයක් කිරීමට හැකි ලොව අනෙක් රටවලට සාපේක්ෂව බලවත්ම ජනාධිපති ධූරයක්. රට දියුණු කරනවා නම් රට ආ පස්සට අදින්නන් වලකමින් සීග්‍රවේගයෙන් දියුණුව කරා මෙහෙයවන්න මේ තරම් හොඳ උපකරණයක් තවත් නැති තරම්.

නමුත් විධායක ජනාධිපති ධූරය ඇති කළ දා පටන් පත් වූ බොහෝ ජනාධිපති වරු එය රටේ යහපතට යොදාගනු වෙනුවට තමාගේ යහපත උදෙසා පාවිච්චි කරපු එකයි කරලා තියෙන්නෙ. එහෙනම් යම් කිසි ගැටලුවක් තියෙනවා. ඉහත කියන ධූරයට පත් වෙන්නෙ සියලු කෙලෙස් නැසු මාර්ගඵල ලාභියෙක් නෙමෙයි. සාමාන්‍ය මනුශ්‍යයෙක්. එසේ නම් ඒ ධූරයට පත්වන ඕනෑම අයෙකුගෙන් අඩුපාඩුකම් ඇති වෙන්න පුලුවන්.

අපි දැන් බිමට බැහැලා බලමු. මිනිස්සු ජීවත් වෙන්නෙ බොහෝම අමාරුවෙන්. ඒ අතර බේබිලාට සෙල්ලම් කරන්නට නයිට් රේස් තියනවා. ඒවට වියදම් කරන්නෙ කාගෙ සල්ලි ද? ඒවත් හරි කියමුකො. නැවු නැති වරාය, කුරුල්ලො බාන ගුවන්තොටුපල, විදුලිය ජනනය නොකරන බලාගාර, මේවා අධික පොලියට ණය වෙලා හදලා තියෙන්නෙ. නමුත් මේවගෙන් රටට ප්‍රතිලාභයක් තියෙනවද? කොහෙත්ම නැහැ.

විධායක ජනාධිපති ධූරයේ බලය සියලු ක්ෂේත්‍ර වලට පැතිරිලා ගොස් හමාරයි. මොකද අති බහුතරයක් බලවත් ක්ෂේත්‍ර වල තීරණාත්මක පත් කිරීම් ඉවත් කිරීම් තියෙන්නෙ ජනාධිපතිවරයා සතුවයි. ඒ අදාල පත් කිරීම් තමාට තනි කැමැත්තට සිදු කිරීමට බලය තියෙනවා. එසේ නම් අදාල ක්ෂේත්‍ර වල ස්වාධීන භාවයක් බලාපොරොත්තු වෙන්න බැහැ. ඒ වගේම ඒවා කාර්යක්ෂමව ක්‍රියාත්මක වේවි කියලා කියන්නත් බැහැ. මොකද දේශපාලනය ගෑවුන තැනක් නිතැතින්ම අකාර්යක්ෂම වෙනවා.

ඉතාමත් කෙටියෙන් කියනවා නම් රටේ සියලු දෑ එක් පුද්ගලයෙක් වටා එකතු වෙනවා. එහිදී ඇති වෙන්නෙ පැරණි රාජාණ්ඩු ක්‍රමයකට සමාන රජු දේවත්වයට පත් වන, සමානාත්ම තාව වලපල්ලට යන ක්‍රමයක්.

එසේ නම් කළ යුත්තේ කුමක්ද?
මහින්ද චින්තන ඉදිරි දැක්මෙන් පොරොන්දු වූ පරිදි කතිකාවතක් ඇරඹිය යුතුයි, විධායකය සතු අත්තනෝමතික ලෙස රටට බලපාන තීන්දු ගැනීමේ හැකියාව සීමා කළ යුතුයි. එහි බලය පාර්ලිමේන්තුවට ලබා දිය යුතුයි. ප්‍රමුඛ අවශ්‍යයතාව හඳුනාගන්න. අවශ්‍යයතාවය වෙනුවෙන් පෙළ ගැසෙන්න...

සංවේදී විධායක ජනාධිපතිවරයෙක් සිටී නම්, 2/3 ආණ්ඩුවක් තිබේ නම්, රටේ යුධ තත්වය අවසන් නම්, දැන් එළඹ ඇත්තේ ආණ්ඩුක්‍රම සං‍ශෝදනයකට සුදුසුම කාලය නොවේද?