Monday, August 29, 2011

කෑල්ලගෙ ප්‍රොෆයිල් එකෙන් එයාගෙ පොටෝ කෑලි දෙක තුනක් ඔන්න අප්ලෝඩ් කලා. තුක් නොදකින් පැයක් දෙකක් යනකොට ආවෙ නැද්ද ග්‍රීස් යක්කු ටික.

"ශා ඔයා නම් ලස්සනයි අනිත් අය නම් හරි නෑ"
(අනේ පවු.....)
"ඔයත් අනිත් අය වගේ රෙස්පට්ද අනේ"
(නෑ මේ වෙන එකක්)

අපෝ මෙහෙමත් ගෑණු පෙරේතයො. ෆේස්බුක් එකට දැන් බල්ලයි කොල්ලයි ඔක්කොම රින්ගගෙන විනාස වෙලා. සමාජ ජාලයක් උනහම කුඩු කාරයගෙ ගන්ජා කාරයගෙ බඩු කාරයගෙ (කියන්න ඕනෙම නිසයි කිවුවෙ) ඉඳන් ඔක්කොම ඕක අස්සට රින්ගනවනෙ. එක්කො ඇඟ බාගෙට වහගෙන ඉන්න පොටෝ කෑල්ලක් දාගෙන ෆේක් ප්‍රොෆයිල් එකක් හදාගෙන කොල්ලො එක්ක චැට් කොරනවා. නැත්තන් කෙල්ලො එක්ක චැට් කොරනවා. කොන්දක් තියෙනව නම් ඔය වගේ ඒවා කරන්නෙ නෑ. කමෙන්ට් එකක් දාන්න ගියහම මෙලෝ රහක් නැති කමෙන්ට් දාන්නෙ. කෙල්ලෙක්ට නම් කියවන්නත් ලැජ්ජ හිතෙනවා ඇති. (මම කියන්නෙ නෑ මම පොරක් කියලා , මගෙත් වැරදි තියෙන්න පුලුවන් )

කෙල්ලෙක් ෆේස්බුක් ඉන්නවා නම් දැන් හැටියට පොටෝ එකක් අප්ලෝඩ් කරන්න බෑ. අප්ලෝඩ් කරපු ගමන් ඔන්න එනවා "ඔයා හරි කියුට් අනේ" " ඔයාගෙ තව පොටෝ නැතෙයි?" ලොල්

ඒ අස්සෙ ටික දවසකින් ඔන්න එනවා දුක් ගැණිවිලි කියාගෙන
"මගෙ ගර්ල් දාලා ගියා, මගෙ ගර්ල් මාව මග අරිනවා"

කෙල්ලගෙ වැරදි කිය කිය පස්සෙන් එනවා.


ඊට පස්සෙ ෆෝන් නම්බර් එක ගන්න ට්‍රයි එක දෙන්නෙ
"ඔයා ඔන්ලයින් එනව නම් මේකට මිස් කෝල් එකක් දෙන්න 07‍xxxx" (CLI නැති මොබයිල් ෆෝන් නෑනෙ)
"ඔයාගෙ නම්බර් එක දෙන්නකො හලෝ මම දැන් වැඩිය එෆ් බී එන්නෙ නෑ"
 දෙන්නෙ නැත්තන් නැත්තන් ස්කයිප් සෙට් වෙන්න බලනවා.

ඊට පස්සෙ ඉතින් හම්බෙන්න පොටක් පාදගන්න ෆුල් ට්‍රයි එකක් දෙනවා.
"ඔයා ක්ලාස් යන්නෙ කොහෙද? කාගෙද? කීයටද තියෙන්නෙ?"

අනේ ඉතින් ඕකට ටිකක් මෝඩ පහේ කෙල්ලෙක් නම් ඉතින් ඔය දුක අහලා ඌව සනසලා නලවලා දොයි කරන්නත් යනවා. අන්තිමට දොයියගෙන ඇහැරිලා බලද්දි සමහර අන්ගෝපාන්ග අඩුත් වෙලා. ඒත් සමහර කෙල්ලො දනන්වා ඔය වගේ "ග්‍රීස් යක්කුන්ගෙ " කනෙන් ලස්සනට රින්ගලා යන්න.

කෙල්ලෙක් නම් ෆේස් බුක් එකට ආවම ෆේස්බුක් එකේ ඇති වෙන සම්බන්ධකම් ෆේස්බුක් එකේම සීමා කරගනන්වා නම් ගොඩක් කරදර අඩුයි. අඳුරන්නෙ නැත්තන් (ෆේස්බුකියෙන් අඳුරගත්ත අය නෙමෙයි) ෆෝන් නම්බර් දෙන්න එපා. විශේෂයෙන් ක්ලාස් ඇරෙන වෙලාවල් , ක්ලාස් යන්නෙ කොහෙද යන එන තැන් විස්තර කියන්න යන්න එපා. විශේෂයෙන් ස්කයිප් කෝල් වලදි අඳුරන්නෙ නැති අයට වෙබ් කැම් දාලා දෙන්නෙපා. ෆොටෝ දෙන්න යන්නත් එපා. ඔය කියපුවා කරාම වෙන්නෙ තමුන් මහ "මෝල් කෙල්ලෙක්" කියලා හිතන එක විතරයි. තමුන්ගෙ තත්වෙත් බාල්දු කරගෙන නිකන් බාල්දි පෙරලගන්න ඕනෙ නෑනෙ.

"පිරිමි කවදාවත් කොන්ද පණ නැති වැඩ කරන්නෙ නෑ, පිරිමියෙක් කවදාවත් ගෑණියෙක්ට කරදරයක් කරන්නෙ නෑ. එහෙම කරනව නම් ඌ පිරිමියෙක් නෙමෙයි."


Sunday, August 28, 2011

පුන්චි බොරුවක්, බැලූ බැල්මට කිසිම වැරැද්දක් වෙන්නෙ නෑ. ඒත් ඒකෙන් වෙන්න පුලුවන් විනාසය හිතාගන්නවත් බෑ. බොරුවක් කියනවා නම් එක්කො අහු නොවෙන්නම කියන්න ඕනෙ. එහෙම නැත්තන් නොකියා ඉන්න ඕනෙ. "සම්‍යප්‍රයෝග" කියලා ජාතියක් තියෙනවා. ඒක ඇත්ත ඒත් ඒක හැමෝටම පාවිච්චි කරන්න බෑ. එහෙම කරන්න හොඳත් නෑ. දෙයක් කිවුවම ඇත්ත තත්වෙ පැහැදිලි කරලා දුන්නම තේරෙන්නෙ නැති කෙනෙක්ට එහෙම එකක් කලාට කිසි වරදක් නෑ. මොකද ඒ කෙනාට ඇත්ත තත්වෙ තේරුම් කරලා දුන්නට ඒක තේරුම් ගන්න ශක්තියක් නැති නිසා. හරියට අර නන්ද කුමාරයගෙ ආශාව තුලින්ම නිර්වාණයට අරන් ගියා වගේ ( අර දිව්‍යාන්ගනාවො පෙන්නපු කතාව) ඒත් හැමෝටම එහෙම කරන එක සුදුසු නෑ. යම් දුරකට උගත් අය බණ අහන්න ආවම බුදු හාමුදුරුවො දිව්‍යාන්ගනාවො පෙන්නලා  සුරන්ගනා කතා කිවුවෙ නෑ. මොකද ඒ ගැන හරි විදිහෙන්ම කියලා දුන්නම තේරුම් ගන්න ශක්තියක් තියෙන නිසා.

ඒ වගේම බොරුවක් කියලා ඒක අහු උනාම ඒ බොරුව කියපු කෙනා ගැන තියෙන ප්‍රතිරූපයට අනිවාර්යයෙන්ම හානි වෙනවා. ඊට පස්සෙ එයා කියන දෙයක් විශ්වාස කරන්න ටිකක් මැලි වෙනවා. සැකෙන් බලන්න ගන්නවා. ගොඩක් ලඟ කෙනෙක් නම් විස්තර කරන්න බැරි තරම් දුකක් දැනෙනවා මොකද "එහෙනම් මෙයත් මාව රැවැට්ටුවා" කියන දේ හිතේ කැරකෙනකොට ඒක පුදුම දුකක්. ඒ වගේම ඊට පස්සෙ හිතන්නෙ "ආහ් මෙයා මේක බොරුවට කිවුව නම් අනිත් ඒවත් බොරු වෙන්න ඇති"  කියලා. ඔය වගේ දිගින් දිගටම බොරුව කියන කෙනා ගැන තියෙන ප්‍රතිරූපය නිකන්ම හානි වෙලා විනාශ වෙනවා.

බොරුවක් කියන්න අහන කෙනාට හොදක් වෙනවා නම්
බොරුවක් කියන්න ඇත්ත කිවුවොත් තේරුම් නොගන්න කෙනෙක්ට



ඕන එකෙක්ට ඕන මඟුලක් කරගන්න කියලා ඔන්න ඉතින් අපි සෙට් එක උදේ පාන්දරම ගෝල් පේස් යන්න සෙට් උනා. 8ට එන්න කියල කිවුවම ඉතින් මන් ගොනා වගේ හැමදාම 7:55 ට එතන. අනිත් උන් එද්දි 9වත් වෙනවා. අදත් ඒ ආනිසන්සෙමයි. කෝල් කරලා කියපි අද එන්න වෙන්නෙ නෑ බන් කියලා. මොන කරුම වෙලාවක එලියට බැස්සද මන්දා. ඕන එකෙක්ට ඕන කුදයක් ගහගන්න කියලා මන් තනියෙන් යන්න බස් එකක් ආපු ගමන් නැග්ගා. පොල්ල තියපු උන්ව මතක් කර කර ඔන්න ඉතින් ගෝල් පේස් එක ගාවින්ම බැස්සා. හත් ඉලව්වට ගහපු කලාබරේ කිවුවලු මෙන්න පොද ගහනවා.

"හිත මිතුරු සුලඟ ලඟ එන වැහි වලාවට කියන්,
අද නොපැමිණ අන් දිනයක වැසි රැගෙන එන ලෙසින්"
     ඔන්න සින්දු කෑල්ලකුත් මතක් උනා ඉතින්.

ඕක කිය කිය කෑම්ප් එක පැත්තටම ගියා අයින දිගේ... පිස්සු හැදිලා ආයෙ හැදෙනවා ෆිල්ම් හෝල් එක හොඳයි. යකො මුන්ට උදේ පාන්දරම ලව් සික් එකනෙ. මේ උදේ පාන්දර දත් මැදලත් නැද්ද මන්දා. සමහර උන්ගෙ දත් මැදෙනවා නිකන්ම ඔය අස්සෙ. (ඒ කොහොමද අහන්නෙපා මනුස්සයො ලැජ්ජ නැද්ද ඕවා අහන්න) මන් ඉතින් අනේ අහින්සක විදිහට බිම බලාගෙන තමයි ඔන්න ගියේ.

"අයියේ අයියේ... පොටෝ එකක් ගහල දෙන්න බැරිද?"

අවුරුදු 35 විතර පොඩක් ඇවිත් කියපි. අනේ මුගෙ [ බලධාරියා විසින් කපා හරින ලදි]
ඈ යකෝ මූ මේ 18 විතර කෙල්ලෙක් එක්ක ඇවිත් මේ 16 මාසයයි මට අයියේ කියන්නෙ.
මක් කොරන්නද ඉතින් " ආහ් කෝ දෙන්න" කියල ෆෝන් එක අරගෙන ෆොටෝ එකක් ගත්තා.

"අයියේ තව එකක්"

මූ ආයෙත් අයියා කිවුවනෙ. ෆෝන් එකෙම්ම දෙන්න හිතයි. චික් මුන් මෙන්න මට පොටෝ ගන්න කියලා [බලධාරියා විසින් කපාහරින ලදි] දානවා. මම ඉතින් හැදිච්ච කොල්ලනෙ ඇස් දෙක වහගෙන පොටෝ එක අරගෙන දුන්නා.

කෝ අප්පා මේ බවලත්තු සෙට් එක එනවා කිවුවෙ 8ට, 10 වෙනකොටත් නෑ. අප්පට සිරි මතක් කරනකොටම කෝල් එකක්.
"හෙලෝ ඇයි හලෝ ආවේ මන් කිව්වනෙ එන්න එපා කියලා. දැන් යන්න ඔයා අපෙ අම්මත් එනවා"
" ආහ් හරි හරි මන් යන්නම්"

අනේ අම්මේ... මන් ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි

කෙලියා නේද ආයෙත් මාලිගාවටම.කමක් නෑ. ඒත් ශිට් එයා මට ඔහොම කතා කරලා නෑ කවදාවත්.ඒක නම් මගේ ආමාශෙටම වැදුනා. ආහ් සොරි ඒක නෙමෙයි අනිත් එක. මටත් උනේ අර වඳින්න ගිය දේවාලෙට ගොනා ඇනලා ගහෙන් වැටුන මිනිහගෙ ඔලුවෙ කඩන් වැටුනා වගේ එකක්නෙ.

වෙච්ච දේ හිතා ගන්න බෑ බලාගෙන හිටියා එතනම වාඩි වෙලා ටිකක් වෙලා. හරි මම යනවා කියලා නැගිටලා ගියා..... අප්පට සිරි මේ කොහෙද යන්නෙ මේ පැත්තෙන් ගිහින් ... වැරදි පාරෙ ගිහින් තියෙන්නෙ ආයෙත් හැරිලා පාර පැනලා බස් එකට නැග්ගා.


Posted by Unknown | File under : , ,
හොරෙන් ආදරේ කරන්න පුලුවන්ද? බෑ

පැහැදිලි කලොත්? කවදාවත් හොරෙන් ආදරේ කරන්න බෑ

ඇයි ? ඒක ඇස් වලින් , හිනාවෙන්, කතාවෙන් , කරන දෙයින් දැනෙනවා

ආදරේ හන්ගන්නම බැරිද? පුලුවන් ඇත්ත ආදරයක් නෙමෙයි නම්,
ආදරේ කරද්දි අපි ඒ ඇතුලෙ ජීවත් වෙනවා. ඒක වෙනමම ලෝකයක්. අපි කරන්නෙ අපිට ඕන දේ. අපේ ලෝකේ අපි වීරයෝ.ආදරේ වෙනුවෙන් ජීවිතේ පූජ කරන අයත් ඒ වගේ. තම තම තමන්ගෙ ලෝක වල වීරයෙක් වීර වරියක් වෙන්න කවුර්ත් ආසයි.සමහරු ආදරේ අන්ධයි කියන්නෙ ඒකයි. තමුන්ගෙ පෙම්වතා පෙම්වතිය ලඟට ආවම වටේ වෙන්නෙ මොනාද කවුද බලන් ඉන්නෙ අපි මේ කොහෙද ඉන්නෙ කියන ඔක්කොම එක මොහොතකට අමතක වෙනවා. ඒ අපේ මුලු හිතින්ම එන අවධානය අනිත් කෙනාට යොමු වෙන නිසයි. ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට මුලු ලෝකෙම අමතක වෙන්නෙ ඒකයි. 

විශේෂයෙන් ගෙවල් වලට නම් ආදරේ හන්ගන එක ගොඩක් අමාරුයි. මොකද අවුරුදු ගානක් උපන් දා ඉඳලම ලඟ ඉන්න අම්මට තාත්තට ඔයාගෙ පුන්චි වෙනසක් මහා ලොකුවට දැනෙනවා. ඒ අය කැමති නෑ තමුන්ගෙ ළමයා දැන් ලොකුයි කියලා හිතන්න. හැමදාමත් ඒ අයට අපි පුන්චි දරුවො. 
ආදරේදි අපි කරන ගොඩක් දේවල් හරි බොලඳයි.ඒත් කවදාවත් අපිට ඒක දැනෙන්නෙ නෑ. ඒක දැනෙන්නෙ වෙන ආදරේ කරන කෙනෙක් ඒ දේ කරනවා දැක්කමයි. ඒ වගේම ඒ බොලඳ කම ඇතුලෙ තමයි ආදරේ විඳින්න ඕනෙ. (බොලඳකම කියන්නෙ මෝඩ කම නෙමෙයි ඒක හරිටයම කිවුවොත් මත්ද්‍රව්‍යක් පාවිච්චි කලා වගේ. අපි ඒ ඇතුලෙ ඉන්නකන් අපිට ඒක පුදුම සතුටක්, වීරකමක්. ඒත් පස්සෙ හිතෙනවා මේ දේවල් කොච්චර බොලඳද කියලා)

"අපි දෙයක් හන්ගන්න හැදුවොත් ඒ දේ වඩා ඉක්මනින් එලියට පේනවා ආදරෙයි කැස්සයි හන්ගන්න බෑනෙ අනික හැන්ගි හැන්ගි වෙස් බැන්දට කවද හරි එළියෙ නටන්න එපැයි"


Friday, August 26, 2011

අනේ වාසනාවන්.
කාලෙකින් ඔන්න මලක් කඩන්න කියලා අවස්තාවක් අහම්බෙන් උදා උනා
(අපිට මලක් කඩන්න අවස්තාවක් යනු ඉතාම දුර්ලභ ගණයේ අවස්තාවකි)
ඔන්න ඉතින් දෙයියනේ කියලා ක්‍රෙඩිට් ඉවර උනාම ගිහින් රීලෝඩ් එකකුත් දාගෙනම
දිගටම මල් කඩාගෙන හිටියා.

නොදකින් බාල්දියක් ......
"අක්කේ... අයි පොඩ් ටච් එක නිකන් එකට වඩා හොඳයි නේද?"
" මන් දන්නෙ කොහොමද යනවකො යන්න"

අමාරුවෙන් ඒ ඇණේ ගලවගෙන ආයෙත් කඩන්න ගත්ත (මල් හොදේ)
"පැටියෝ.....හ්..."
මොන මඟුලක්ද ආයෙත් ....

"අක්කේ... කවුද අද සුපර් ස්ටාර් වෙන්නෙ? ඔට්ටුවක් අල්ලමුකො
තිසරද අනිත් එක්කෙනාද?"
"මන් දෙන්නවම දන්නෙ නැහැ හලෝ යනවකො යන්න"

අනේ මන්ද මොන කරුමෙකටද කියල අපි දෙයියනේ කියලා පටන් ගන්න හැම වැඩේටම අපරාදේ කියන්න බෑ මොන වැඩේ දාලා හරි මයෙ මස්සිනා පොඩ්ඩ බාල්දිය උස්සන් එනවමයි.
මක් කොරන්නද ඉතින් . හැබැයි ඉතින් කොල්ලො මට එක සතුටක් තියෙනවා.
ඔක්කොම බාල්දි දාලා වරෙන්කො මගෙ කකුල හෝදලා මුද්ද ගන්න
මන් දැන්මම හොයාගෙන තියෙන්නෙ ටොප් ඉමිටේශන් මුද්දක්.
අනේ ඉතින් ඔය මොනා කිවුවත් මන් අපෙ පොඩි මස්සිනාට ආදරෙයි.
මන් ඉතින් කිවුවා ඔන්න ඔහෙ ඔට්ටුවක් අල්ලන්න මම වෙනුවට කියලා

"මල්ලී ඔන්න ඔට්ටුව අල්ලනවා, තිසර දිනනවා"

"ආහ් හරි එහෙනම් ඔන්න රුපියල් දහයෙ චොක්ලට් එක් ඔට්ටුයි"

"අපෝ දහයෙ එක් මදි එහෙනම් 20 එකක්"

අම්මේ මෙයත් සෙල්ලන් නෑ. කොහොමත් ඉතින් මන් කවදාවත් 10 චොකලට් දෙන එකක්යැ.
දුන්නොත් 5 චිට් චැට් එකක් මිස.

ඕන් එහෙනම් මස්සිනා පොඩ්ඩ එක්ක ඔටුවකුත් ඇල්ලුවා කියමුකො. තාම ඉතින් සුපර් ඉස්ටාර් ඉවර නෑනෙ නැත්තන් දිනපු කෙනා බලන්න තිබ්බා. හැබැයි මස්සිනේ මොනවා උනත් මේ කෙහෙල් මල ම දින්නත් නැතත් උඹෙ අක්ක නම් මගෙම තමා. අක්කව ඇර ඕන එකක් ඔට්ටුවට අල්ලමු.


Posted by Unknown | File under : ,
"ඇයි රත්තරන් නන්ගියෙ මට මෙහෙම කලේ..? ඔයාට මගෙන් වැරැද්දක් උනාද?
එහෙම උනා නම් මට කියන්න මට වැරැද්දක් හදාගන්න බැරි කමක් නෑනෙ."
මගෙ ඇස් දෙකෙන් එලියට පනින්න දඟලන කඳුලු බින්දුවක් හිර කරගෙන මම කිවුවා

"එහෙම වැරැද්දක් උනේ නැහැ මගෙ අයියේ මටත් එදා කිවුවට ඔයා නැතුව ඉන්න බැහැ එක මොහොතක්වත් මන් එදා ගෙදර ගියපු වෙලේ ඉඳලා ඇඬුවා"

පුන්චි දරුවෙක් තාත්තගෙ ඇඟේ එල්ලිලා සෙල්ලම් බඩුවක් ඉල්ලනවා වගේ පොඩ්ඩි මගෙ පුවට ඔලුව තියාගෙන ඇඬුවා. කොච්චර වෙලා එහෙම හිටියද කියලා හරි හැටි මතකයක් නෑ. මගෙ පපුවටත් කඳුලු වල උනුහුම හොඳට දැනුනා.

"ඔයා මාත් එක්ක තරහද මගෙ අයියේ?"

මට ඔයත් එක්ක තරහ වෙන්න බෑ සුදු නන්ගියෙ. අපි එහෙනම් දැන් යමු නේද අම්මා මඟ බලන් ඇති බස් හෝල්ට් එකේ. අපි මීට වඩා පරිස්සමෙන් ඉමු. අපිව වෙන් කරන්න දැන් අපිටවත් බෑ පොඩ්ඩි.
"කෝ එන්න මෙහාට " කම්මුල් දෙක පුරාම තිබ්බ කඳුලු මම පිහිදලා  දාලා පුන්චි හාදුවක් දුන්නා.
"ආයෙ මේ ඇස් වල කඳුලු තියෙන්නෙ බෑ"

කොයි තරම් විශ්වාසෙන් මම එයාව සැනසුවත් ඒ විශ්වාසෙ පිටි පස්සෙ හැන්ගිච්ච පුන්චි බයක් නොතිබ්බම නෙමෙයි. ඒ මම මේ පුන්චි කෙල්ලට දෙන බලාපොරොත්තු මට ඉටු කරගන්න බැරි උනොත් කියන බයයි. පුන්චි හිත් රිදුනම හොඳ කරන්න හරිම අමාරුයි. ඒ එයාලා හිතේ හදාගන්න පුන්චි හීන මාලිගා කැඩුනම ජීවිතේම විනාස කරගන්න හදනවා.

ඔය ගැන හිත හිතම ම ගෙදරට ආවා. නිදාගන්න හැදුවත් හිතට සැනසිල්ලක් නෑ. කවදාවත් නැතුව පුවට මොකද්දෝ බරක් දැනෙනව. උන දේවල් හීනයක් වගේ මැවි මැවි පේනවා. කරන්න දෙයක් හිතාගන්න බෑ.
මම මගේ කැමත්තට නවත්තන්න එපා කිවුවා. ඒත් එයාගෙ හිතේ මාව අතාරින්නවත් උවමනාවක් තිබ්බද? මත් පිස්සු ඒ පුන්චි කෙල්ල මට පණටත් වඩා ආදරෙයි. මටම ඔලුවට ගහගන්න ගමන් කල්පනා කලා.

"නැගිටිනවා... කුම්බකරණයා වගේ මහ දවල් නිදි"
දන්නෙම නැතුව එහෙම නිනද ගිහින්
"අනේ ලමයො ඇඟත් රස්නෙයි. මොකද මේ. ඉන්න ම පැනඩෝල් එකක් අරන් එන්නම්"

පුන්චි කාලේ බත් කටක් කවන්න කොච්චර බොරු ගොඩක් කියනවද
සුරන්ගනා කතා දාස්ගානක් කියලා ඇති.
අහසෙ හීනෙකින්වත් දැකල නැති කුරුල්ලො ගැන කිය කිය
ගෝනි බිල්ලො ගැන කිය කිය,
පුන්චි පුටුවකින් ඉන්දවගෙන කොන්ඩෙ කපන හැටි.
අසනීප වෙලා ඉන්න වෙලාවට මට හොඳ වෙනකන් 
නොකා නොබී අඅඬ ඉන්න හැටි.
කවලා පොවලා උස් මහත් කරලා
උදේට ඉස්කෝලෙ යන්න කම්මැලි උනාම 
මම කියන බොරු දැන දන උනත් තාත්තට කියලා ශේප් කරලා
ගෙදර තියාගන්න හැටි.
පන්ති යන්න පරක්කු උනාම බඩගින්නෙ යයි කියලා බයට
රුවන්වැලි සෑය වගේ බෙදාගෙන ඇවිත් බලෙන් කටේ ඔබන හැටි.
රීලෝඩ් දාන්න සල්ලි ඉල්ලනකොට තාත්තට හොරෙන් පර්ස් එකෙන් අරන් දෙන හැටි
මම දන්නවා අම්මෙ අම්ම මට කොච්චර ආදරේද කියලා
මාත් අම්මට ඒ වගේම ආදරෙයි.
අද අම්මගෙ උපන් දීනේ.... මන් අම්මට මොනාද දෙන්නෙ,
අම්ම මට දීපු දේවල් වල තරමට නම් මට ජීවිත කාලෙම තෑගි දුන්නත් බැරි වෙයි.


Thursday, August 25, 2011

ශා .. ඔන්න අපේ බවලත් කස්ටිය ගෝල් පේස් යනවා කියලා ආරන්චියක් ආවා.
කල්ප ගානකින් එන දුර්ලභ ගනයේ අවස්ථාවක්නෙ (අපි වගේ සිල්වත් ප්‍රේමවන්තයින්ට)
ක්ලාස් එකට යද්දිත් හිතට මාර ෆිට් එක් තිබ්බෙ. ගියපු ගමන් ඇහුවා
"කට්ටිය ඉරිදට යනවනෙ?" "ඔව් ඔව් නැතුව"
අපි කස්ටිය* ඉතින් සාමාන්‍යෙන් මීට ටික කලටක පෙර
හැම මඟුලටම ගෝල් පේස් යන සිරිතක් විය.
දුකට යන්නේද ගෝල් පේස්ය. සතුට යන්නේද ගෝල් පේස්ය.
ගෝල් පේස් යාමට පෙර මැජෙස්ටික් සිටියට ගොඩවී
මඳ පමණින් සප්පායම් වීමද සිරිතකි. ( Coke+Pizza )
 ජීවිත කාලයටම මම මුලින්ම කෙල්ලෙක් එක්ක ගෝල් පේස් යන්නේ එන ඉරිදාය
මම ඒ ගැන දහ අතේ කල්පනා කරමින් සිටියෙමි ( යන වියදම් ගැන නෙමෙයි බන්)
"ඌයි!" බාරියාව පිටට පෑනෙන් අනින ලදි.
ආහ් ඇයි අනේ? මගෙ අතට ෆෝන් එක් දුන්නා.

ඇස් ඇම් ඇස් එකක් :  "හරි වැඩේ හලෝ අපේ අම්මත් එනවා කිවුවා ඉරිදට"

කිරි අප්පට ගෙම්බො පැනපි.ගෝල් පේස් ග්‍රීන් එකේ හදපු හීන මාලිගේ.... අනේ අපොයි.
"සලා....න්" ගාගෙන කුඩු වෙලා වැටුනා. අනේ අපි වගේ අසරණ පෙමවතුන්ට මේ වගේ කුර දේවල් වෙන්නෙ ඇයි? ඇයි මේ හෙණහුරා අපි වගේ හිඟන්නන්ගෙම පාත්තර වලට ගොඩබහින්නෙ. මව සමඟ පූස් විලාශයෙන් ඉන්න සමහර ගෑනූ දරුවන් තම පුරුෂ පාර්ශවය ලඟදී හැසිරෙන හැටි දැක්කම තමයි හිතෙන්නෙ මේ දෑස මක්කටෙයි කියලා. අනෙ අම්මපා ධාර්මික විදිහට මලක් කඩාගෙන සැනසෙන අපිටමනෙ මෙහෙම වෙන්නෙ. පන්ති කට් කොරගෙන කාමර ගානෙ ලඟින උන්ට කිසි හෙණයක් නෑ අපරාදේ කියන්න බෑ කාමරේදි කොල්ලගෙ අරවා මේවගෙ එල්ලිලා අම්ම ආවම 4ට ගනින්න බෑ වගේ අම්මගෙ අතේ එල්ලෙන්නෙ.

දැන් ඉතින් කාටවත් බැනලා වැඩකුත් නෑනෙ. ලබා උපන් හැටියටලුනෙ අර මොකද්ද එක වැනෙන්නෙ.
(ඒක නෙමෙයි බන් බබාද මොකද්ද එක)

* මගේ මිතුරන් හතර දෙනෙක් වේ උන් හතර දෙනාගේ (වෙන්ට) බිරින්දෑවරු හතර දෙනාද (පෙර කරුමයකට හෝ වාසනාවකට) හොඳම මිතුරියෝවේ

"මේක ඔයාට අරයා දෙන්න කිවුවා,
මේකට උත්තරේ ලියලා මටම දෙන්න ම ගිහින් දෙන්නම්"

මේක කියවනකන් ඉවසිල්ලක් නෑ.
"මගෙ අයියේ, මට සමාවෙන්න මම මේ කියන්න යන දේ අහලා දුක් වෙන්න එපා කලබල වෙන්නත් එපා එදා අපි බස් එකේ ආපු එක මගෙ යාලුවෙක්ගෙ තාත්තා කෙනෙක් දැකලා අම්මට කියලා, මට හොඳටම බැන්නා ගෙදර ආපු ගමන්, තාත්තටත් කියනවා කිවුවා. අම්මා අපෙ අයියට ඔයා ගැන විස්තර කියලා මේක නැවැත්තුවෙ නැත්තන් ඔයාට කරදරයක් කරයි එයා. අනේ අයියේ අපි මේක නවත්තමු මට බෑ ඔයාට කරදරයක් වෙන්න දීලා බලාගෙන ඉන්න. වැඩිය ලියන්න විදිහක් නෑ. මගෙ අයියට බුදු සරණයි."

මොකද්ද මේ උනෙ... බෑග් එක ඇරල කොලයක් අරන් මම රිප්ලයි එක ලියන්න ගත්තා.
"පොඩ්ඩි, ඇයි මෙහෙම කියන්නෙ , මේ වගේ දෙයක් නිසා ඔයාට මාව අමතක කරන්න පුලුවන්ද? මට මොන දේ උනත් මට කමක් නෑ මම බයේ පැනල යන කෙනෙක් නෙමෙයි. ආදරේ කලා නම් ඇයි අපිට මේ ප්‍රශ්නෙටත් එකටම මූණ දෙන්න බැරි. ඔයා දැනත් තීරණය කරලා ඉවර නම් කරන්න දෙයක් නෑ ඒත් මන් කැමති නෑ මේක නවත්තන්න.මගෙ පොඩ්ඩිට බුදු සරණයි."

ආදරේ කරනකොට ඇයි මෙච්චරටම බාල්දි වැටෙන්නෙ. ඒකත් බොක්කෙන්ම ආදරේ කරන උන්ට. අනිත් උන්ට කිසි කරදරයක් නෑ.කමක් නෑ මට මගෙ පොඩ්ඩි විශ්වාසයි. එයා මාව දාලා යන්නෙ නෑ.ලියපු ලියුම අර කවරෙටම දාලා එයාගෙ යාලුවටම දුන්නා.

මම ඊළඟට කරන්නෙ මොනාද කියලා හිතාගන්න බැරුව හිටියෙ...
මගෙ උරහිසට ඔලුව තියාගෙන මගෙ අයියේ....කියනවා
මගෙ අතේ ඇඟිලි කීපාරක් ගණන් කරලා ඇත්ද...
මට හැමදේම මැවි මැවී පේනවා  ... කම්මුල් දෙක පුරාම කඳුළු.
බස් ස්ටෑන්ඩ් එකේ පුටුවක මම ඉඳගත්තා... මුලු ලෝකෙම කැරකෙනවා වගේ



Wednesday, August 24, 2011

තාත්තා මට හැමදාමත් කිවුවා.
තාත්තා කියපු දේ ඇහුව නම් මට කවදාවත් මෙහෙම වෙන්නෙ නෑ.
මට තිබුන හැමදේම දාලයි ම ආවේ.
මගෙ ඉගෙනීම, මගේ තාත්තව....
පුන්චි කාලෙ ඉඳලම ම හීන දැක්කෙ ලෝයර් කෙනෙක් වෙන්න.
අම්මා මාව තනි කරලා මේ ලෝකෙන් ගියාට පස්සෙ,
එක එක සුරන්ගනා කතා කියලා මාව රවට්ටගත්තා.
ඔයා ලඟට එන්න කියපු ගමන් මන් දෙපාරක් නොහිතා ආවා,
ඔයාට ඉල්ලපු හැමදේම ඒ විදිහටම මම දුන්නා,
බඳිමු කිවුවම දහ අටවත් පිරිල නැතිව හිටපු මම ඒකත් ආවා.
ඒත් දැන්.... දැන් මගෙ වැරදි හොයනවා විතරයි. 
මම කෑවද බිවුවද ඉන්නවද මලාද බලන්නෙත් නෑ.
ඔයා උදේට වැඩට යනවා මහ රෑවෙලා ගෙදර එනවා.
ඔයත් එක්ක එදා මම පැනලා ආපු එක ගැන සදහටම මම පසුතැවෙයි...
එහෙම නොවුන නම් මාත් ඊලඟ අවුරුද්දෙ මගෙ යාලුවෝ වගේ,
ඒ ලෙවල් ලියනවා.... අම්මේ මාවත් ඔයා ලඟට ගන්න අම්මෙ.
මට මේ ලෝකේ එපා වෙලා.



(සමීපතම මිතුරියකගේ ජීවිත අත්දැකීමක් ඇසුරෙන්)
Posted by Unknown | File under : ,
අයියේ..බොක්ස් තියෙනවද?  නෑ සර් ඔක්කොම ෆුල්. 
මල්ලි බොක්ස් එකට ටිකට් එක් දෙන්න? බොක්ස් නෑනෙ අයියේ.
අයියේ? බොක්ස් එකේ ගාන කීයද? බොක්ස් ඉවරයි මල්ලි හවස එකට එන්න ඕනෙ නම්.
ශා.. ලන්කාවේ සිනමා කර්මාන්තය සෑහෙන්න දියුණුවක් ලබලනෙ.
මට ඉස්සරහා හිටපු කපල් සෙට් එකේම බලා පොරොත්තු බිඳිලා ගිහින් වගේ.
(මොනාද බලාපොරොත්තු කියලා අහන්නෙපා.
පොඩි ලමයි කියවනවා මේක. චික් උඹලත් මහ සදචාරෙ බින්දුවයි.)
මමත් ගිහින් 200ක් මේසේ උඩින් තියලා
"ODC" කිවුවා.
"අයියේ 300යිනෙ"
යකෝ මූ පිටිපස්සෙ බෝඩ් එකේ අමු සින්හලෙන් තියෙනවා,
ODC full - 150/= කියලා.
"එහෙනම් ඔය පිටිපස්සෙ ගහලා තියෙන්නෙ 150යි කියලා"
"ආහ් සර් එකයිද? "
නැතුව? (මූ මීට කලින් තනියෙන් ෆිල්ම් බලන උන් දැකලා නෑ වගේ)
කවුරු හරි ඉන්නවා නම් තනියම එන්නෙ නෑනෙ.
කමක් නෑ කොහොම කොහොම හරි ෆිල්ම් එක හවුස් ෆුල් (බොක්ස් විතරක්)

ODC බල්ලෙක්වත් නෑ.


(වෙන්න + නැන්දා) අම්මේ,
ඔයා අපි ආදරේ පටන් ගන්නකොටම දුවගෙ ෆෝන් එක ගත්තා, 
(නිකන්ම නෙමෙයි ඉතින් 10, 15 පාරක් මාට්ටුත් උනාට පස්සෙ), 
(බලන බලන තැන (උඩින් සරම උනාට යටින්) චීත්ත ඉන්න නිසා ), 
ඊට පස්සෙ එහෙන් මෙහෙන් මාව හොයන්න කොන්ත්‍රාත් දුන්නා , 
කෝල් දීලා ගොනාට ඇන්දුවා , 
තිරිසනෙක්ට වගේ කෙල්ලට බැන්නා, 
බැරිම තැන කෙල්ලට අල්ලගෙන තඩි බෑවා, 
අභූත චෝදනා කරලා හිත කඩන්න හැදුවා, 
හීනෙකින්වත් නොහිතපු කතා ඔයා දුවට කියලා තිබුනා, 
අම්මෙ ඔයා දන්න කාලෙ ඉඳන්ම මට දාපු තරමක් දැම්මෙම
"රජ බාල්දි"
කමක් නෑ මන් තරහා නෑ. මම අම්මට ගොඩාක් ආදරෙයි
වෙන මුකුත් නිසා නෙමෙයි
මේ වගේ හුරතල් කෙල්ලෙක්ව මේ ලෝකෙට දීපු නිසා
ඉතින් අම්මෙ , ඔයා මොන බාල්දි කොහොම දැම්මත්, 
ඔයාගෙ දුව මගේ, මගේම තමයි. 
ඒක වලක්වන්න සක්කරයගෙ පුතා වයිමටත් බෑ. උගෙ යාලුවා සයිමටත් බෑ.

ඔයාගේ ආදරණීය බෑණා


"අයියේ...අයියේ..මොකද කවුරු ගැනද කල්පනා කරන්නෙ..?"
පැයක් විතර හිටන් හිටපු මම හීන ලෝකෙක එහෙ මෙහෙ පාවෙවි හිටපු හින්දද කොහෙද ලඟට එනකන්ම දැක්කෙ නෑ. 
"ඇයි පන්ති ඇරෙන්න පරක්කු උනේ? මම හිතුවෙ 5:30ට කියලා"

"නෑ සර් කිවුවෙ 5:30 කියලා ළමයි වගහක් කෑ ගහපු නිසා 6 වෙනකන් කරනවා කිවුවා. අනේ තරහද?"
හුරතල් වෙවී එහෙම කිවුවම කොහොම තරහ වෙන්නද

"හරි හරි එහෙනම් දැන්වත් යමුද? "

කියනකොටම බස් එකක් ආවා, හොඳ වෙලාවට පිටිපස්සෙම ශීට් එක හිස්. පොඩි දරුවෙක් වගේ දුවලා ගිහින් ජනේලේ ලඟින් වාඩි උනා. ලඟින් ඉඳගත්තමත් පුන්චි දරුවෙක් වගෙ අතේ දැවටුනා. හිත පුරාම ආදරේ උතුරුලා යන හැඟීමක්. වචනෙන් විස්තර කරන්න බෑ.

මම ගොඩක්ම ආස කලේ උරහිසට ඔලුව තියාගෙන, හුරතල් වෙවී කියන කතා අහන්න.
සමහර දාට හයියෙන් මගෙ අත කොනිත්තලා "රිදුනද පැටියෝ කියලා අතගානවා"

"අයියේ .. බහින තැන ලඟයි.. ආයෙ හීන බලනවා නේද...ඔයා පිටිපස්සෙන් බහින්න
සමහර විට අම්ම ඉඳියි බස් හෝල්ට් එකේ"

මූණට ලන් වෙලා නලලට හාදුවක් දෙන ගමන් "හරි පැටියෝ" කියාගෙනම මම නැගිට්ටා. 

බස් එකෙන් බැහැලා ගෙවල් පාර දිහාවට ඇවිදගෙන ගිහින් නොපෙනී යානකන්ම බලන් ඉඳලා මාත් ගෙදර යන්න හැරුණා. 

මම ගේ ලඟට ලන් වෙද්දිම මැසේජ් එකක්
"අයියේ අපි එනවා අම්මා දැකලා. මේකට කෝල් මැසේජ් කරන්නෙපා මම යාලුවෙක් අතේ පණිවිඩයක් එවන්නම්"


Monday, August 22, 2011

Posted by Unknown | File under : ,
"රත්තරනේ..." ෆෝන් එකට ෆේස් බුකියෙන් මැසේජ් එකක්
දඩ බඩ ගාලා බ්‍රව්සරේ ඕපන් කලා
ලෝඩින්ග්.... විනාඩි 2ක් විතර ගියා
ලෝඩින්ග්..... විනාඩි 5ක් විතර ගියා ඒත් ලෝඩින්ග්
මොන මඟුලක්ද මේ ... කෙහෙල්මල
එයාර්ටෙල් එකත් වැදගත් වෙලාවටමයි කෙලින්නෙ
ස්පීඩ් එක බැලුව ... තුක් නොදකින් එයාර්ටෙල්
0.45 කේබීපීඑස්
අනෙ අම්මපා... මලේ මල
ඩොන්ගලේ පොලොවෙ ගහන්න හිතයි
ශිට්... මොන කරුමයක්ද මන්දා
ඇයි දෙයියනේ මටම මෙහෙම වෙන්නෙ
කාලකන්නි එයාර්ටෙල්.. මට ශෝක් වචන එනවා
කියන්න බෑ..
( කියන්න බෑ කිවුවනෙ එක පාරක්. :-/ පොඩි ලමයින්ට ඒවා ඕනෙ නෑ)

Posted by Unknown | File under :
"නැගිටින්න නැගිටින්න ළමයො අර තේ එකත් නිවෙනවා"
ඇස් දෙක වහගෙනම ඇඳ පුරාම අතගාලා ෆෝන් එක හොයාගත්තා
අපෝ තාම 7යි 10යිනෙ. 
(වෙලාව බලන්නම නෙමෙයි ෆෝන් එක හොයන්නෙ 
උදේම මැසේජ් එකක් එවල තියෙනවනෙ සමහර දාට හම්බෙන්න)
අමාරුවෙන් නැගිටලා බිමට අඩිය තියද්දිම ආව මරු අයිඩියා එකක්
වින්ඩ් චෙම් එකටත් තට්ටුවක් දාගෙනම (ඔව් එයා දීපු එක තමයි)
කුස්සියට ගියා " අම්මේ අද මට පොල්සම්බෝලයි බතුයි ඕනෙ"
"හරි හරි ඊට කලින් දත් මැගෙන මූණ හෝදලා තේ එක බොන්නකො"
මමත් ඉතින් මූණ හෝදලා තේ බීලා
තියෙන ඔක්කොම මූණෙ උලාගෙන එනකොට පැය භාගයක් විතර ගිහින්
ශාහ්.. එද්දි රුවන්වැලි සෑයට මල් පූජාවක් තියලා වගේ මේසේ උඩ
මොනා කියනවද ඉතින් විනාඩි පහෙන් මිශන් එක ඉවරයි.
තාමත් හුස්ම ගන්න ටිකක් අමාරුයි.


Posted by Unknown | File under :
දොළහා මාරත් වෙලා. නිදිමතක් නම් එන පාටක් නෑ. සිරසෙත් මොකද්දෝ මන්දා මඟුලක් යනවා. පායා එන්න හිරු සේ. මේ මහ රෑ මොන හිරුද. මටත් නිකන් ඉන්න බෑනෙ කොලෙයි පෑනයි අතට ගත්තා. එතකොටම ඔලුවට එන්නෙ ඉතින් මගේ අරයා තමයි ( අරය කියන්නෙ ඒ අරයා තමයි මොකෝ මට වෙන අරයල ඉන්න එකක්යැ)

සඳට හොරෙන් තැබුවත් එක්ටැම් ගේක
කවුළුව හැර බලන්න පුර හඳ දාට
සඳ මඩලට සඟවනු බෑ නුඹේ දෑස
අමාවකත් එළියයි ඔබ ලඟ දාට



Sunday, August 21, 2011

ලයිබ්‍රරි එකට එන්න කියලා හදිසියෙම ආපු මැසේජ් එකක් නිසා මම අතට අහු උන ඇඳුමක් දාගෙන දුවලා ගිහින් බස් එකට නැග්ගා. ඉවසිල්ලක් නෑ මට මූණ දකිනකන්. බස් එක යන්නෙත් හුරතලේට. හෙල්ලෙනවටද මන්ද. එක්කො මුගෙ කකුල කොටයි. ඇක්සලේටරේ පෑගෙන්නෙ නෑ. කොහොමහරි ලයිබ්‍රරි එකට එද්දි විනාඩි 10ක් පරක්කු වෙලා. කෙලින්ම පොත් මාරු කරන තැනට යනකොට එයා මඟ බලාගෙන ඉන්නවා. ලඟ පාත අම්මා ඉන්න බවක් පෙනුනෙ නැති නිසා මම හෙමින් ලඟට ගියා. එක පාරටම බෑග් එකෙන් ඇදලා ගත්තු කඩදාසි කෑල්ලක් මගෙ අතේ තියලා. හිනා වෙලා යන්න ගියා.
මටත් අන්දොස් වගේ. කෝකටත් ඉක්මනට පොතත් මාරු කරගෙන
අයේ ගෙදර යන්න බස් එකට නැගලා කොලේ අතට ගත්තා...........

"සිහිනය මනරම් ආදරයක හසරැල්
දුර ඈත සන්සාරයේ හමුවීමක ප්‍රතිඵලයයි
කල් යල් බලමින් උදාවුනු මොහොත සිහියට පැමිණේ
සන්සාර පුරුද්දට හිතේ ආශා පොදි බැඳ
නිවන් මඟ අහුරමින් ඔබ හා ගෙවූ
මොහොත සිහියට පැමිණේ
සඳ කිරණක රශ්මිය සේ අහස බබලවන
සැමට ජීවය ලබාදෙන සූර්ය දීප්තිය මෙන් ජීවිතයට පැමිණ
කළු අන්ධකාරයක් වැනි අමාවක සඳක් මා හට පසුව ඉතිරි කරමින්
නිශ්චල ජීවිතය චන්චල කර
සියලු සිතුම් බිඳ වැටුණු මොහොතේ
කුමට යලි ඔබ මා හමුවූවාදෝ

නමුත් දැන් සඳ නැවත පුර පසළොස්වකයි
යලි මා ඉපදී ජීවත් වනු සිතේ
ඒ බොඳවූ අතීතය අතීතයක්ම වී
යලි මා ඉදිරියට නොඑනු මැන
එය මාගේ සදා පැතුම විය"

(ස්වීට් ඒන්ජල්)

ඇහැට කඳුලක් එන්න වෙර දැරුවත් ඒ ගැන නොසිතා මම ඉදිරි අසුන මත ඔලුව තබාගතිමි..


Posted by Unknown | File under : , , ,

ආදරය මායාවක්ද? නෑ.

එහෙනම් මිරිඟුවක්ද? බොහෝවිට.

ආදරේ අවශ්‍යමද? අනිවාර්යයෙන්.

ලැබෙන්නෙ නැත්තන් ? ලබා ගන්න දැනගන්න ඕනෙ.

බලෙන්ද? පිස්සුද .. ආදරේ බලෙන් ගන්න බෑ.

ඇත්තම ආදරේ අඳුරගන්නෙ කොහොමද? කවදාවත් අදුරගන්න බෑ

ඇයි ඒ? හැමෝම එහෙමද? ඔව් හැමෝටම තියෙන්නෙ වෙනස් වෙන හිත්.

එතකොට ඔයා ආදරේ කරන්නෙ නැද්ද? හදවතින්ම කරනවා.

එහෙනම් කලින් කිව්වෙ? ඔව් ඕනම දෙයක් ඕනවට වඩා ඕනෙ නෑන.

ආදරේ වෙනුවෙන් ජීවිතය පුදන්න උනොත්? කරනවා. සුදුසු කෙනෙක් නම් විතරක්.

පාසල් කාලෙ ආදරේ කරන එක?
ඇහි පිහාටු ඇලවිලා වගෙ.. මම ඇස් දෙක අමාරුවෙන් ඇරගෙන වට පිට බැලුවා..
මට හිතා ගන්නත් බෑ.. ලබාගන්න මම පෙරුම් පුරපු ඇස් දෙක මගෙ මූණට ලන් කරගෙන...
මාව උකුලෙ තියාගෙන... මට එයාගෙ හදේ ගැස්මත් දැනුනා....
කවදාවත් නැති තරමට අපි ලන් වෙලා...
එක අතකින් මගෙ ඔලුව අතගාන ගමන් අනිත් අතින්...
මාව තුරුල් කරගෙන පපුවට....
සීරුවෙන් පහත් වෙලා මගෙ නලලට හාදුවක් දෙනකොට..
ඇඟ පුරාම විදුලි සැරයක් ගියා වගේ....
ටික වෙලාවකින් මගෙ පපුව උඩ ඔලුව තියාගෙන... මගෙ මූණ අතගානවා දැනුනා..
මට තාමත් උන දේ හිතාගන්න අමාරුයි... ඇයි මට මෙහෙම උනේ...
පරණ දේවල් එකින් එක මට මැවිලා පෙනුනා...

එක පාරටම.... මගෙ මුහුණ අතගාන එක නැවතුනා....
ටික වෙලාවකින් මම දැක්කෙ මාව බදාගෙන අඩන මගෙ රත්තරන්..
මාව තුරුල් කරගෙන අඩනවා...



Saturday, August 20, 2011

ඇස් දෙක පියවෙනවා.... ඒ උනාට උදේම ඉස්කෝලේ යන නිසා
කරදරයක් නැතුව යන්න්න පුලුවන්...ආහ්.. Sweet Angel..!!!
කවුද බොලේ ඇලිස් කිවුවලු...මම ඩිම් වෙලා ඇහැරුනා
මොන කුණු හරුපයක්ද මේ...
 ස්වීට් ඒන්ජල් කියන්නෙ 
මම මගෙ කෑල්ලට ( පවුල, වස්තුව, රත්තරන්, මැණික.. යනාදී නම්වලින් හැඳින්වේ)
දාපු නමනෙ... මේ ටිකට මොකෙක්හරි කැලෑ පත්තරයක්වත් ගහලද

"අයියේ.. මෙන්න අලුත් සින්දුවක්.." මල්ලි කාරයා කෑ ගැහුවා
මම දොර රෙද්දත් අයින් කොරගෙන ගිහින් බලනකොට අලුත් සින්දුවක්
ශා මරු වරදක්ම නෑ.... හුටා හෙණම ගහපන් "ස්වීට් ඒන්ජල් චිත්‍රපටියෙන්..."
ටියුබ් ලයිට් එක ගැස්සිලා පත්තු උනා

පුස්ථකාලය : පාඩම් කරමින් : එහා පැත්තෙ එකා මට ඇඟිල්ලෙන් අනිමින්
"මේහ් උඹ දැක්කද මචන් අර අලුත් ෆිල්ම් එක? 
අර ස්වීට් ඒන්ජල් බන්.. අඩෝ ඒක 18+ ලු බන්.."
හත් ඉලව්වට ගහපු කලාබරේ කිවුවලු
(මේ අවස්ථාවේ මුගෙ හොම්බට හැටක් ඇනීමට සිතුනත්.. ඔහුගේ උත්තුන්ග දේහ දාරී ශරීරය නිසා මගේ සෞඛ්‍යය ගැන සිතා අමාරුවෙන් ඉවසා ගතිමි)

මුන්ට හෙණ 7‍ ගුණාකාරෙම ගහලත් මදිනෙ.. මගෙ කෑල්ලට දාපු නම හොරකම් කොරා මදිවට
ඒක දාලා බයිස්කෝපුත් ගහලා.. ඒකත් වැඩිහිටියන්ට... 





නිරුදක කතරක
තනිවුනු නිමේශයක 
ගලා ආ පැතුම් 
එකිනෙක මැවි මැවී පෙනේ
මා දුටු ක්ෂේම භූමියද මිරිඟුවක්ම විය 
යා යුත්තේ කොයිබටද
මරු කතරේ තනිවීමී
අධික පිපාසයට දිය බිඳක්වත් දෙන්නට
කිසිවකු එනු නොපෙනේ
මියදෙන්නෙමි ඔබේ නමින්
මේ මහ පාළු කතරේ


Posted by Unknown | File under : , ,
පොරක් වෙන්න දුමක් දාන උඹට,
කෙල්ලො උඹ දිහා බලන්නෙ , උඹත් එක්ක හිනාවෙන්නෙ
උඹට කින්ඩියට...
උඹේ කටේ තියෙන එකෙන් කෙල්ලොන්ට 
උඹෙ ඇතුලෙ තියෙන එක ගැන අනුමාන කරන්න තියන්න එපා.
ඔලුවක් තියෙන මිනිහෙක්ට උඹ තවත් මෝඩයෙක් විතරයි.
පොරක් වෙන්න දඟලන උඹ දැනටත් ජෝකර් කෙනෙක් වෙලා.
උඹෙ කටේ තියෙන එක වගේම  
දවසක උඹත් අළු වෙලා යනවා.
උඹ ඉස්පිරිතාලෙ ගිහින් ලගිනකොට
ඒකට යන්නෙත් අපේ අහින්සක සල්ලි.
උඹට උඹෙ ජීවිතේ ගැන වටිනා කමක් නැත්තන්
අඩුම ගානෙ උඹෙ අම්මයි තාත්තයි එදා
උඹව හදන්න උන මහන්සියටවත් වටිනා කමක් දීපන්.


ඩ්‍ර්ර් ඩ්ර්ර්.. ඩ්‍ර්ර් ඩ්‍ර්ර්
අමාරුවෙන් ඇස් දෙක ඇරලා ෆෝන් එක දිහා බැලුවා
"ක්ලාස් ඉවර වෙන වෙලාවට එන්න. රිප්ලයි කරන්න එපා"
ශා.. උදේ පාන්දර පට්ට ආරන්චිය. මම කුරුල්ලා වගේ ඇඳෙන් බැහැලා
දත් මදිනකොට, නානකොට.......
හැම වෙලේම කාලෙකට පස්සෙ හම්බෙන එක ගැන කල්පනා කර කර හිටියෙ
උලන්න තියෙන ඔක්කොම ක්‍රීම් උලාගෙන
ලස්සනට රැව්ලත් බාගෙන.. වෙලාව එනකන්
ඔරලෝසුව දිහා කට ඇරගෙන බලන් හිටියා.
ඉවසිල්ලක් නෑ මට, මේ වෙලාවත් ඕන වෙලාවට ඉක්මනට යන්නෙ නෑ
වැඩක් කරන වෙලාවට නම් පියාඹලා යන්නෙ
නිදිමතකුත් ආයෙ එනවා වගේ..... ආහ්

ඩ්‍ර්ර් ඩ්‍ර්ර් ඩ්‍ර්ර් ඩ්‍ර්ර්
දඩාන්... අප්පට සිරි ෆෝන් එක බිම

කොහෙද හදිස්සියට අර මොකද්ද එකෙත් අත දාගන්න බෑලුනෙ
හුටා "මම ක්ලාස් එන්නෙ නෑ, විස්තරේ පස්සෙ කියන්නම්. ඩොන්ට් රිප්ලයි"
නකල්ස් වගේ උසට ගියපු බලාපොරොත්තු ටික
හරියට ඇස්ට්‍රා මාජරින් එකක් වගේ දිය වෙලා ගියා
ශිට්... (කොට්ටෙ බදාගෙන ඇඳේ)


මම ඔරලෝසුව දිහා බැලුවා, 01:10 කියලා තියෙනවා,
මේ මගුලෙ වෙලාව වැරදිලාවත්ද නිදිමතක් පේන තෙක්මානෙක නෑ. අනිත් ඔරලෝසුවෙන්වත්
වෙලාව බලාගන්න කියලා හිතාගෙන නැගිටිනකොටම ටින් ටින් ටින් ටොන් ගාලා
එයා (ඔව් එයා තමයි) ඇනිවසරි එකට දීපු වින්ඩ් චෙම් එකේ ඔලුව වැදුනා. ඒ පාරට නිකන්
ඇල්කීන දෙකක් තුනක් බිම වැටුනා වගේ.නිදි මතත් නෑ බඩගිනිත් නෑ පාඩම් කරන්න
 හිතෙන්නෙත් නෑ මොනා වෙලාද මන්දා මට.... අමු කැවිලාවත්ද? එහෙම වෙන්නත් බෑ
විශේෂයෙන් අමුවෙන් කියලා දෙයක්  කැවුනෙත් නෑනෙ. ශිට් රීලෝඩ් කරපු 45ත් ඉවරයි
තව ටිකකින් අන්තර්ජන්ජාලෙටත්

Friday, August 19, 2011


එකම එක මාවතක
දුක් ගැහැට .. කටු රොදවල් මැදින්..
අපි පියනගන්නෙමු
නිවහනක් හොයාගෙන

ඔබෙත් මගෙත් සෙවනැලි
එකිනෙක පැටලී තිබෙන තුරා
මගේ හුස්ම රැදෙනු ඇත....

ඔබ .. මා...
බැදී ඇත නොනිමි පෙමකින්,
බිදිය නොහැකි ලෙසින්,
සිතින් සිතට... නෙතින් නෙතට...

ඔබත් මාත් සොයා යන ඒ නිවහන
එකම නිවහනක් වේවා..!!!

ඒ මගේ පරම පැතුමයි...


Posted by Unknown | File under : ,

අද නම් කොහොමහරි හම්බවෙනවාමයි
යාලුවොන්ටත් බොරු තොගයක් කියලා අමාරුවෙන් ලිස්සලා කලින් පැනගත්තා
කොහොමහරි පැයක් විතර කලින් බස් එකකට නැගත්තා
"ටකාස්" ගාලා සද්දයක් ආවා එතකොටයි ඇස් දෙක ඇරුනෙ
මල කෙලියි ෆෝන් එක වැටිලා
ඒකත් අහුලගෙන කෑලි ටික සෙට් කරද්දි නුගේගොඩ හන්දියත් ඇවිත්
අද නම් වෙලාවත් කලින් ආපු නිසා හොදයි.. ශේප් එකේ අයිනක් අල්ලන් බලන් හිටියා
ම්ම්ම් අම්මෝ ඔන්න අද නම් එනව...
ඇවිත් මීටර් 2ක් විතර ඈතින් හිටගත්තා
අප්පට සිරි මේ මොන හෙනහුරෙක්ද මේ කොහෙන්ද ආපු කෙල්ලෙක් කතාවට සෙට් උනා
Posted by Unknown | File under : ,

මම සාන්කාවෙන් වගේ හිටියෙ....
එයා එනවා කිවුවෙ හයහමාරට ආහ් ඒත් තාම පහමාරයිනෙ
බස් එක ඉක්මනට ආවා වැඩිද මන්දා
නිකමට වගේ බස් එකෙන් බහින ගමන් ජනේලෙන් ඔලුව දැම්ම
නයි කයිද රෝස් පාන් කිවුවලු......
මෙන්න හයහමාරට එනවා කිවුව කෙනා බස් හෝල්ට් එකේ.....
මම දඩබඩ ගාල බස් එකේ හිටිය උන්වත් පෙරලගෙන බැස්සා බිමට
බස් හෝල්ට් එකේ මොකෙක්වත් නෑ
මම හොල්මනක්වත් දැක්කද....
Posted by Unknown | File under :

මොන තරම් බාධක ආවත් කාටවත් අපිව වෙන් කරන්න බෑ
ඒත් මේ ලෝකේ හැමෝම අපිට එකතු වෙන්න දෙන්නෙම නැත්තම්....
අපි වෙන් වෙමු...

පරාජිත ආදරවන්තයින් විදිහට නෙමෙයි
එකට වෙලුනු සීතල සිරුරු දෙකක් දෙකක් විදිහට


Posted by Unknown | File under :

වැයවුනා වීනාවේ ආදර ගීතයක්
ඔබේ හදවතේ රිද්මයට, මගේ හදවතේ රිද්මයට
හදිසියේ ගීතයේ ස්වර පැටලුනි
වීනාවේ තත් එකිනෙක බිඳී යයි
වෙනස් වූයේ කා හදේ රිද්මයද? 
ශෝ ගීයක්වත් වයන්නට හැදුවත් මම
කෙසේ වයම්ද තත් පවා ගුලිවෙලා හඬන විට


Posted by Unknown | File under :

එන්න මගේ ලඟට මගෙ තුරුලට
ඔය ඇස් දෙකේ පුරවගෙන ඉන්න කඳුලු මම පිහිදාන්නම්
ඉස්සර හිටිය වගේම හිනාව පුරවගත්තු
හුරතල් මූන දකින්න මම ගොඩක් ආසයි
මට ඔයා නැතුව ජීවිතයක් නෑ
ඒක නිකන්ම නිකන් වචනයක් විතරක් නෙමෙයි
මට තේරෙන්නෙ නැහැ 
කොහොමද මම ඔයගෙන් තොර ජීවිතයක් ගැන හිතන්නෙ
මගේ හුස්ම නැතුව මම ජීවත් උනත්
ඔයා නැතුව මම එක තප්පරයක්වත් ජීවත් වෙන එකක් නැහැ
මේ ජීවිතේ මම වැඩියෙන්ම විශ්වාස කරන්නෙ ඔයාව
මට විශ්වාසයි කවුරු මොනව කිවුවත්
කවුරු අපි අතරට එන්න හැදුවත් 
ඔයා ඒ හැම දෙයක්ම බිඳගෙන මගේ ලඟට එනව කියලා
මට ජීවත් වෙන්න බලාපොරොත්තුවක් වෙච්ච ඔයා
හැමදාමත් මගෙ ලඟින්ම ඉන්න
කවදාවත් මගෙ ඇස් මායිමෙන් එහාට යන්න එපා
මොකද මම මේ හැමදේම දකින්නෙ ඔයාගේ ඇස් දෙකෙන්
හැමදාම රෑට කොච්චර ලස්සනට හඳ පෑයුවත්
මම ඒ හඳේ ලස්සන දැක්කෙ ඔයාගේ මූනෙන්
අනේ දැන්වත් ඔය ඇස් දෙක ඇරල මගෙ දිහා බලන්න වස්තුවේ
ඔය සීතල අත් දෙකෙන් මට තාමත් ආදරේ උනුහුම දැනෙනවා දෙවියනේ 

ආදරේ උනුහුම II

අපි හදපු සිහින මාලිගා
අපේ හිතේ තිබුනු අහින්සක බලාපොරොත්තු
ඔයයි මමයි විතරක් ඉන්න හීන
ඒ හැමදයක්ම එකම එක සුළි සුලඟකින් ගහගෙන ගිහින්ද
ඉස්සර වගේ පුන්චි අතින් අල්ලගෙන
එකම පාරක ඇවිදගෙන යන්නෙ කවදද
මේ ලෝකේ හීන හැබෑ වෙන්නෙම නැද්ද
හෑම හීනයක්ම මගේ තුරුලෙදිම බිඳිල ගිහින්
මම කොහොම හිත හදාගන්නද
ඒත් එක දෙයක් කවදාවත් අමතක වෙනෙ නැහැ
ඒ ඔයගේ අන්තිම හුස්ම පොදත් පිට වෙලා ගියේ
මගේ තුරුලෙ කියන එක


Posted by Unknown | File under : ,


මට ශක්තියක් උන ඔයාට
මට ජීවිතේ දුන්න ඔයාට
මට අරමුණක් දුන්න ඔයාට
මට අලුත් බලාපොරොත්තුවක් උන ඔයාට
මට අලුත් පාරක් පෙන්නපු ඔයාට
මගේ ජීවිතේ එලිය කරපු ඔයාට
මම හැමදාමත් ණයගැතියි
මමත් හැමදාකම ඔයාට ශක්තියක් වෙන්නම්
ඔයාගේ ජීවිතේට හයියක් වෙන්නම්
වැටෙනකොට නැගිට්ටවන්නම්
ජීවිත ගමනේ පරිස්සමෙන් එක්කන් යන්නම්
ආදරෙන් විතරක් නෙමෙයි... සෙනෙහසින්